Andrzej Niemojewski, herbu Rola (ur. 24 stycznia 1864 w Rokitnicy pod Brodnicą, zm. 3 listopada 1921 w Warszawie) – poeta i pisarz polski okresu Młodej Polski. Członek Konwentu Polonia. Ojciec architekta Lecha Niemojewskiego.

Twórczość Niemojewskiego była zróżnicowana, obejmowała wiersze mówiące o życiu robotników, a także nowele, rozprawy i artykuły. Tłumaczył z języka francuskiego oraz wydawał tygodnik "Myśl Niepodległa". Jego twórczość stale oscylowała między naturalizmem a prozą poetycką.

Znany także z klasycznej powieści Listy człowieka szalonego (1899), oznaczającej się humorem i dystansem w odzwierciedleniu środowiska cyganerii literackiej ówczesnego Krakowa oraz społecznego wyobcowania artysty.

Znane dzieła:

    * Polonia irredenta - zbiór wierszy
    * Ludzie rewolucji - nowela
    * Dusza żydowska w zwierciadle talmudu - monografia